Kody HS i cła przy imporcie plecaków na laptopa

Zamawiający zadał nam w ubiegłym kwartale pytanie, dlaczego ten sam karton plecaków o pojemności 25 L został rozgraniczony w Hamburgu przy stawce cła wynoszącej 3,7 procent, a w Los Angeles – przy całkowitej stawce około 42 procent. Nic w zakresie samego plecaka się nie zmieniło. Różnica wynikała z taryfy celnej obowiązującej w miejscu przeznaczenia, jednej pozycji klasyfikacji oraz dodatkowych środków nałożonych na podstawową stawkę. Błędne przyporządkowanie kodu nie tylko wiąże się z kosztami finansowymi – powoduje także zatrzymanie kontenera.

Położenie plecaka w nomenklaturze

Plecaki do laptopów znajdują się w rozdziale 42, pozycji 4202, obejmującej walizki, skrzynki podróżne, etui do kosmetyków, etui do dokumentów, portfele, tornistry szkolne oraz podobne pojemniki. Ta pozycja jest określana na podstawie funkcji, a nie na podstawie przeznaczenia do laptopów. Występowanie wyściełanego przedziału na 15,6-calowy laptop z pianką EVA o grubości 8 mm nic nie zmienia w zakresie przyporządkowania do tego rozdziału. Jest to po prostu torba do przenoszenia rzeczy osobistych i klasyfikowana jest jako taka.

Następny poziom to materiał. Podtytuł 4202.92 obejmuje pojemniki z zewnętrzną powierzchnią z folii plastycznej lub materiałów tekstylnych. Prawie każdy miękki plecak na laptopa dostępny na rynku podpada pod tę pozycję, ponieważ prawie wszystkie są wykonane z poliestru Oxford o gęstości 600D lub nylonu balistycznego o gęstości 1680D.

Poziom krajowy to miejsce, w którym pojawiają się koszty. W USA 10-cyfrowy sufiks statystyczny powszechnie stosowany dla plecaków to 4202.92.3120, a ogólna stawka cła wynosi tam 17,6 procent. W UE odpowiednia pozycja znajduje się pod kodem 4202 92 91 ze standardową stawką cła wynoszącą 3,7 procent. Różnica między tymi dwiema wartościami przekracza trzynaście punktów procentowych dla tego samego fizycznego produktu.

To jeszcze przed dodaniem jakichkolwiek innych opłat.

Dlaczego dwa podobne plecaki podlegają różnym stawkom cła

Klasyfikacja opiera się na materiale zewnętrznej powierzchni, a zewnętrzna powierzchnia nie zawsze jest taka, jaką deklaruje etykieta.

Rozważ trzy torby wyprodukowane w tej samej fabryce. Pierwsza to zwykła plecak komunikacyjny z poliestru 600D z wewnętrznie nałożonym poliuretanowym powłoką tylną. Zewnętrzna warstwa jest tekstylna, więc pozycja pozostaje w 4202.92 i podlega stawce dla artykułów tekstylnych. Druga to ten sam model z widoczną folią poliuretanową laminowaną na zewnętrznej stronie, którą funkcjonariusz celnego może dostrzec przy świetle. Niektóre administracje traktują ją jako folię z tworzyw sztucznych, co może przenieść produkt do innej pozycji statystycznej i czasem do innej stawki celnego. Trzecia to plecak-chłodnia z izolowanym przedziałem wyłożonym folią, który może zostać sklasyfikowany zupełnie indywidualnie, w zależności od argumentacji dotyczącej jego istotnej cechy.

Słowa funkcjonalne w tekście marketingowym nie decydują o kodzie. „Torba narzędziowa”, „torba na aparat”, „torba na pieluszki” oraz „torba na laptopa” znajdują się wszystkie w tej samej pozycji klasyfikacyjnej, gdy zewnętrzna powierzchnia jest wykonana z materiału tekstylnego, ponieważ kod 4202 odnosi się do pojemnika, a nie do jego zawartości. Nabywcy czasem zakładają, że torba narzędziowa powinna być zaklasyfikowana razem z narzędziami ręcznymi w rozdziale 82. Nie jest to prawdą.

Jedna ważna zasada: gdy torba jest importowana razem z wyjmowaną wkładką na laptopa lub oddzielną, odłączaną kieszenią dodatkową, cały zestaw zazwyczaj klasyfikowany jest według składnika nadającego mu charakter istotny – czyli torby. Nie należy próbować podzielić wartości między dwa kody, aby obniżyć średni wskaźnik opłaty.

Inny pułapkowy przypadek: plecak zaprojektowany i promowany dla dzieci poniżej 12. roku życia uznawany jest w USA za produkt dziecięcy i podlega badaniom zgodnie z CPSIA, wymogowi etykiet śledzących oraz certyfikatom zgodności. Torba komunikacyjna dla dorosłych o identycznej konstrukcji nie podlega tym wymogom. Kod może być taki sam, ale obciążenie wynikające z przepisów zgodności może być zupełnie inne.

Co jest dodawane ponad podstawową stawką

Ogólna stawka w wysokości 17,6 procent stanowi punkt wyjścia, a nie ostateczną kwotę, dla towarów pochodzących z Chin i wprowadzanych do Stanów Zjednoczonych. Dodatkowe cła na mocy Sekcji 301 są stosowane od 2018 roku wobec linii toreb, przy stawkach, które zmieniano więcej niż raz; zatem obowiązująca stawka zależy od 10-cyfrowego kodu oraz daty wprowadzenia towaru. Ponadto opłata za przetwarzanie towarów wynosi około 0,35 procent, przy minimalnej i maksymalnej kwocie, która jest dostosowywana co roku budżetowego, a opłata za konserwację portu dotyczy towarów transportowanych drogą morską i stanowi niewielki procent wartości towaru.

Przyjmując cenę FOB 25-litrowej torby w wysokości 18,50 USD, sama kwota cła może wynosić od 4,65 do 7,88 USD za sztukę. Oznacza to, że od 25 do 43 procent wartości towaru przeznaczane jest na cła – jeszcze przed doliczeniem kosztów przewozu.

Unia Europejska działa inaczej. Nie ma tam odpowiednika sekcji 301 w odniesieniu do toreb, więc konwencjonalna stawka 3,7 proc. stanowi niemal całość obciążenia celnego. Podatek VAT od importu stanowi wyższą kwotę – od 19 do 27 proc., w zależności od państwa członkowskiego – lecz VAT zazwyczaj można odzyskać, jeśli importer jest zarejestrowany podatkowo jako podmiot opłacający VAT; oznacza to, że VAT stanowi pozycję wpływów i wydatków pieniężnych, a nie kosztu. Kupujący, którzy porównują całkowity koszt dostarczenia towaru do USA z całkowitym kosztem dostarczenia do UE bez oddzielnego rozróżnienia odzyskiwalnego VAT od niemożliwego do odzyskania cła, wyciągają błędne wnioski na temat tego, który rynek jest tańszy.

Stawki są kwestią polityki, nie fizyki. Traktuj każdą powyższą liczbę jako punkt kontrolny do zweryfikowania przy pomocy uprawnionego brokera celnego w odniesieniu do daty wprowadzenia towaru do obrotu, a nie jako stałą wartość wejściową do trzyletniego modelu.

Błędy w dokumentacji powodujące zakłócenia w procesie wprowadzania towaru do obrotu

Większość opóźnień celnego, o jakich słyszymy, wynika z problemów z dokumentacją, a większość z nich można uniknąć już na etapie faktury. Dotyczy to przede wszystkim przesyłek wysyłanych w plecakach.

Skład włókien podany w sposób nieprecyzyjny. Samo określenie «poliester» jest niewystarczające, gdy wymagane są procentowe udziały poszczególnych składników. Powłoka 600D, podszewka 210D oraz siatka poliestrowa to trzy odrębne komponenty, które należy zadeklarować osobno.

Opis powierzchni zewnętrznej jest niepoprawny. Jeśli na fakturze podano «tkanina», a urzędnik widzi warstwę folii plastycznej, wpis zostaje zakwestionowany, a przesyłka pozostaje wstrzymana.

Brak oznaczenia kraju pochodzenia na samym wyrobie. Zasady amerykańskie wymagają umieszczenia tego oznaczenia bezpośrednio na produkcie – tam, gdzie jest to praktyczne – a nie wyłącznie na kartonie.

Wartość niezgodna z innymi dokumentami. Podział ceny jednostkowej na pozycję towarową oraz osobno wydzieloną, podejrzaną «opłatę za formę» wywołuje pytania dotyczące wyceny i żądanie przedstawienia pełnych dowodów płatności.

Różnica w ilościach między fakturą, listą pakowania i oznaczeniami na kartonach. Lista pakowania podana w sztukach przy fakturze podanej w tuzinach spowoduje jednodniowe wstrzymanie zwolnienia do momentu fizycznego przeliczenia towaru.

Sześciocyfrowy kod na fakturze, podczas gdy w miejscu przeznaczenia obowiązuje dziesięciocyfrowy kod klasyfikacyjny. Brok powinien zgadywać – a jego domysł staje się podstawą Waszego wpisu.

Brak identyfikatorów importera po stronie UE, np. numeru EORI, lub brak oświadczenia REACH w pliku technicznym.

Koszt zablokowanego wprowadzenia nie wynika bezpośrednio z opóźnienia. Wynika on z opłat za przetrzymanie kontenera i składowanie – mogą one osiągać od 85 do 150 USD na kontener dziennie w niektórych terminalach – oraz z konieczności ponownego rezerwowania transportu drogowego wewnątrz kraju i cichego zamknięcia okna sprzedaży detalicznej.

Lista kontrolna klasyfikacji

Wykonaj ją przed pierwszą wysyłką oraz za każdym razem, gdy zmieni się materiał.

Zapisz materiał powierzchni zewnętrznej, widoczną powłokę oraz procentową zawartość włókien dla każdego elementu.

Dopasuj 10-cyfrowy kod przeznaczenia do tego materiału, a nie do marketingowej nazwy torby.

Wpisz podstawową stawkę cła, dodatkowe środki handlowe oraz opłaty jako trzy osobne pozycje w arkuszu kosztów dostarczenia towaru.

Zapytaj swojego brokera, czy uzyskanie wiążącej decyzji celnego lub decyzji informacyjnej dotyczącej taryfy jest uzasadnione czasem oczekiwania (kilka tygodni) w przypadku dużego programu.

Przechowuj raporty badawcze, np. raporty SGS, oraz arkusze składu w tym samym folderze co faktura.

Potwierdź oznaczenie pochodzenia na produkcie, etykiecie zawieszanej oraz na kartonie i zrób zdjęcia wszystkich trzech elementów.

Sprawdzaj ponownie pozycję dodatkowej opłaty przy każdym zamówieniu zakupowym, a nie raz w roku.

Umieść kod w ofercie cenowej.

W Tianqin każdy SKU ma załączony arkusz składu materiałów, który podaje procentowy udział poszczególnych elementów: powłoki zewnętrznej, podszewki, siatki, powłoki powierzchniowej oraz elementów metalowych. Do faktury handlowej dołączamy kod HS, pod którym dany SKU był już wysyłany – dzięki temu broker nie musi zgadywać. Gdy broker klienta zaproponuje inny kod, tego samego dnia przesyłamy zdjęcia rzeczywistej powierzchni zewnętrznej oraz raport z badań materiału, ponieważ takie rozmowy przebiegają szybciej na podstawie dowodów niż opinii. Na żądanie dostarczamy raporty badawcze SGS dotyczące substancji ograniczonych oraz właściwości fizycznych.

Nasze ograniczenia są proste. Jesteśmy producentem i eksporterem toreb z 17-letnią historią wysyłek i możemy poinformować, jakie kody zostały zastosowane przy przewozie naszego towaru oraz jakie stawki obowiązywały. Nie udzielamy wiążących opinii klasyfikacyjnych i nie podpiszemy dokumentu, który sugerowałby coś innego. Ostateczna decyzja w tej sprawie należy do brokera działającego na Twoim terytorium.

Wyślij listę rynków docelowych i numerów SKU na adres [email protected] — prześlemy Ci arkusz składu materiału, historię kodów dla danej konstrukcji oraz ofertę FOB, którą możesz przekazać swojemu brokerowi. Przygotowanie próbek trwa od 7 do 15 dni roboczych, co daje wystarczająco dużo czasu na wyjaśnienie wszelkich pytań dotyczących materiałów przed złożeniem deklaracji celnej. Obecne linie produktów oraz szczegóły dotyczące fabryki znajdują się pod adresem www.tianqinbag.com .