Konfiguracja skrzyń i waga objętościowa dla plecaków

Pierwszym pytaniem, jakie zadają kupujący po wysłaniu im rysunku kartonu, jest czy opakowanie można zmniejszyć. Zazwyczaj można – o dwa lub trzy centymetry z każdej strony – a ta zmiana przynosi więcej oszczędności, niż większość kupujących się spodziewa. Zmienia także liczbę torb, które przybywają bez zgniecionej tylnej ścianki. Konfiguracja kartonu to jedno z nielicznych decyzji dotyczących przewozu towaru, które kupujący nadal kontroluje po zaprojektowaniu torby.

Dlaczego karton to decyzja kosztowa

Plecak na laptopa składa się głównie z powietrza. Model o pojemności 25 L z amortyzowaną tylną ścianką, rękawem na laptopa wyłożonym pianką i sztywną podstawą jest wysyłany w płaskiej, złożonej formie – to właśnie zgięcie wymaga uwzględnienia przy doborze kartonu, a nie użyteczna pojemność torby.

Weźmy standardową konfigurację: 62 × 45 × 30 cm, 10 sztuk, 14,2 kg brutto. To 0,0837 metra sześciennego na karton, czyli 8,37 litra objętości przewozowej przypadającej na jedną torbę. Samo wnętrze torby ma pojemność 25 litrów. Stosunek tych dwóch wartości stanowi całą dyskusję na temat kosztów przewozu.

Zmień karton na wymiary 60 x 42 x 33 cm – uzyskasz wtedy 0,0832 metra sześciennego, co jest praktycznie identyczne. Zmień go na 58 x 40 x 30 cm – uzyskasz 0,0696 metra sześciennego, czyli redukcję o 17 procent; wówczas w jednym kartonie mieści się 8 sztuk o łącznej masie 11,6 kg. Siedemnaście procent kontenera to siedemnaście procent kosztów przewozu morskiego, a przy zamówieniu 1000 sztuk stanowi to istotną kwotę za karton, który nadal wytrzymuje test upadku.

Pułapka kryje się u podstawy stosu. Karton jest elementem konstrukcyjnym, a jego zmniejszenie bez jednoczesnej zmiany gatunku tektury przenosi awarię z faktury przewozowej na raport o roszczeniu.

Waga objętościowa: dzielnik określający wysokość rachunku

Przesyłki lotnicze i ekspresowe są rozliczane według wagi rozliczeniowej, która stanowi większą z dwóch wartości: rzeczywistej wagi lub wagi objętościowej. Wagę objętościową oblicza się, mnożąc długość, szerokość i wysokość w centymetrach, a następnie dzieląc wynik przez ustalony dzielnik. W przypadku większości przewozów lotniczych dzielnik wynosi 6000. Niektóre usługi ekspresowe stosują dzielnik 5000.

Dzielnik 6000 oznacza, że jeden metr sześcienny odpowiada 166,7 kg. Jest to próg gęstości. Towary o gęstości wyższej niż 166,7 kg na metr sześcienny są rozliczane według rzeczywistej masy. Towary o niższej gęstości są rozliczane według zajmowanej objętości.

Kartony typu plecak znajdują się niemal dokładnie na granicy. Karton o wymiarach 62 × 45 × 30 cm i masie 14,2 kg daje wynik 14,2 podzielone przez 0,0837, czyli 169,7 kg na metr sześcienny – zatem decyduje masa rzeczywista, choć tylko o niewielką marżę. Karton o wymiarach 58 × 40 × 30 cm i masie 11,6 kg daje dokładnie 166,7 kg na metr sześcienny – jest więc dokładnie na progu. Karton o wymiarach 60 × 42 × 33 cm i masie 11,6 kg daje 139 kg na metr sześcienny, co oznacza, że decyduje waga objętościowa, a linia lotnicza nalicza opłatę za 13,86 kg zamiast za 11,6 kg – czyli 19-procentowy dopłata za karton, który wydawał się mniejszy.

To jest nieintuicyjna część pracy z kartonami. Zmniejszenie rozmiaru kartonu nie zawsze zmniejsza koszty związane z przewozem powietrzem, ponieważ dzielnik zależy od stosunku, a nie od bezwzględnej wielkości. Jeśli mniejszy karton oznacza mniej torebek w pudełku, gęstość spada i płacisz za powietrze. Konfiguracja optymalna dla przewozu morskiego nie zawsze jest tą samą, która okazuje się najlepsza dla przewozu lotniczego.

Przewóz morski pomija wagę w tej kategorii produktów. Kontener 20 stóp osiągnie swój limit objętościowy znacznie wcześniej niż limit wagi wynoszący 28 ton, gdy chodzi o plecaki, więc przy przewozie morskim jedynym istotnym czynnikiem są metry sześcienne przypadające na jedną torebkę.

Rozmiar kartonu w stosunku do wskaźnika uszkodzeń

Gatunek tektury oraz wysokość stosu decydują o tym, czy dolna warstwa wytrzyma. Pięciowarstwowy karton z wartością testu zgniatania krawędzi wynoszącą 32 funty na cal to nasz standard dla eksportowych kartonów na plecaki. Trzywarstwowy karton o wartości 26 funtów na cal kosztuje około 0,18 USD mniej za pudełko i wygląda identycznie od zewnątrz.

Różnica staje się widoczna po czterech tygodniach na morzu. Tektura falista traci wytrzymałość na ściskanie w warunkach wysokiej wilgotności powietrza, a kontener przemierzający strefę równikową może przez kilka dni pozostawać w środowisku o wilgotności względnej 85–90 procent. W takich warunkach skrzynia może stracić od 40 do 50 procent swojej wytrzymałości na ustawienie w stosie wskutek zjawiska pełzania. Stos siedmiu kartonów o masie 14,2 kg generuje na dolnym kartonie obciążenie statyczne rzędu 85 kg przed utratą wytrzymałości; po osłabieniu tektury to samo obciążenie staje się równoważne efektywnemu obciążeniu 170 kg. Dolny karton wybrzusza się, worki wewnątrz ulegają trwałej deformacji ściskowej wzdłuż tylnej ścianki, a detalista wykonuje zdjęcie zdeformowanego produktu.

Nasza zasada brzmi: wartość wyniku testu wytrzymałości na ściskanie skrzyni powinna być co najmniej trzykrotnie większa niż obciążenie statyczne działające na dolny karton. W przypadku stosu siedmiu kartonów o masie 14,2 kg oznacza to docelową wytrzymałość na ściskanie rzędu 255 kg – wartość tę spełnia tektura 5-warstwowa o wskaźniku ECT-32, natomiast tektura 3-warstwowa o wskaźniku ECT-26 jej nie spełnia.

Dane dotyczące roszczeń potwierdzają tę zasadę. W przypadku programów, w których przeszliśmy z opakowań trzywarstwowych na pięciowarstwowe, liczba roszczeń związanych z uszkodzeniem kartonów spadła z ok. 1,8 proc. jednostek do poniżej 0,4 proc. Ulepszenie tektury kosztowało 0,18 USD za karton, czyli 0,018 USD za worek. Zapobiegano w ten sposób roszczeniom obejmującym zwrot towaru, jego wymianę oraz odliczenie od sprzedaży przez detalistę – takie odliczenie rzadko wynosi mniej niż 25 USD za jednostkę.

Konfiguracje sprawdzające się w przypadku plecaków

Powierzchnia podstawy kartonu powinna być dobierana w odniesieniu do palety, a nie w oderwaniu od niej. Standardowa paleta ma wymiary 1200 × 1000 mm. Powierzchnia podstawy o wymiarach 62 × 45 cm pozwala umieścić na jednej warstwie dwa kartony, pozostawiając przy tym 40 proc. powierzchni palety pustej. Powierzchnia podstawy o wymiarach 60 × 42 cm umożliwia umieszczenie czterech kartonów na jednej warstwie, podwaja ładowność palety i zapewnia stabilną wysokość ładunku – 1,6 m przy sześciu warstwach.

Trzy dodatkowe zasady konfiguracji, które stosujemy.

Maksymalna masa jednego kartonu nie powinna przekraczać 22,7 kg. Przy większych wagach wzrasta ryzyko urazów podczas ręcznego manipulowania kartonami, a wiele centrów realizacji zamówień w ogóle odmawia przyjęcia takich kartonów.

Zachowaj najdłuższą krawędź na poziomie 63,5 cm lub mniejszym, chyba że program jest celowo nadmiernie duży, ponieważ wiele sieci realizacji zamówień e-commerce nalicza opłaty dodatkowe lub odmawia przyjęcia kartonów o większej długości.

Pakuj złożone torby tak, aby tylna ściana była płaska, a paski na ramiona zwinięte do wewnątrz, a następnie umieszczaj arkusz między warstwami. Elementy metalowe z logo uszkadzają się przez kontakt metal–metal w ciągu 30 dni.

Wydrukuj znak przewozowy, liczbę sztuk, masę brutto oraz kod SKU na dwóch sąsiednich ścianach, aby karton był czytelny niezależnie od tego, jak upadnie.

Potwierdź rysunek kartonu w fazie próbek, a nie w fazie pakowania. Zmiana o 1 cm po wystawieniu zamówienia zakupowego wymaga nowej matrycy i nowego planu palety.

Ograniczenie warto podkreślić. Mniejszy karton wymienia ochronę na pojemność, a istnieje dolna granica, poniżej której nie schodzimy. W przypadku modelu o pojemności 25 L z formowaną tylną ścianką z EVA nie zatwierdzimy wysokości kartonu mniejszej niż 28 cm, ponieważ ta ściana przyjmuje trwałą deformację, a torba dociera do odbiorcy z wygiętą tylną ścianką – niczego takiego detaliczni odbiorcy nie zaakceptują. Straciliśmy już zamówienia z tego powodu. To nadal poprawne stanowisko.

Lista kontrolna specyfikacji kartonu

Użyj jej do przeanalizowania każdego rysunku kartonu przesłanego przez dostawcę.

Wewnętrzne wymiary w milimetrach z podaną tolerancją wynoszącą ±5 mm.

Konstrukcja tektury według liczby warstw i wartości testu zgniatania krawędzi (ECT), a nie według niejasnej nazwy klasy.

Liczba sztuk w kartonie, masa brutto oraz masa netto – wszystkie trzy wartości muszą być podane.

Maksymalna wysokość stosu, jaką zakład faktycznie stosuje w kontenerze, a nie teoretyczna wartość.

Odnośnik do testu upuszczania, np. ISTA 3A, oraz wysokość, z której przeprowadza się test.

Schemat ułożenia na paletach, liczba kartonów na warstwę oraz liczba warstw na palecie.

Czy karton jest załadowany bezpośrednio na podłogę, czy na paletę – ponieważ odpowiedź zmienia całkowitą objętość sześcienną o 6–9 procent.

Umiejscowienie grafiki i pozycja kodu kreskowego, jeśli detal wymaga określonej strony.

Prześlij nam problem z kartonem, a nie tylko numer SKU.

W Tianqin rysunki kartonów powstają w tym samym procesie próbkowania 3D co torby, więc kupujący widzi złożoną torbę, jej wymiary wewnętrzne oraz układ na palecie jeszcze przed produkcją masową. Budujemy paletę do wysokości 2,4 metra i pozostawiamy ją w stanie pionowym przez 72 godziny przed zatwierdzeniem specyfikacji kartonu, ponieważ deformacja pełzakowa nie ujawnia się w ciągu jednej godziny. Ponadto dwa lata temu zintegrowaliśmy naszą platformę 25 L na powierzchni o wymiarach 60 × 42 cm, co zmniejszyło objętość sześcienną przypadającą na jedną torbę o 12 procent i zwiększyło gęstość palety z 120 do 192 torb.

Podaj nam swoje miejsce docelowe, sposób transportu oraz wszelkie zasady detalu dotyczące kartonów – przygotujemy dla Ciebie specyfikację torby wraz z już wykonanymi obliczeniami dotyczącymi kartonu. Napisz na adres [email protected] lub zapytaj o ofertę na www.tianqinbag.com . Pobieranie próbek trwa od 7 do 15 dni roboczych, a rysunek kartonu stanowi część próbki, a nie element dodawany dopiero po ukończeniu worków.