Het kwaliteitscontroleteam van een detailhandelaar wees 400 exemplaren van een 25 L-laptoprugzak af vanwege één enkele meting: de naad aan de onderkant scheurde bij 180 N, terwijl de specificatie 250 N vereiste. De stof was correct, het garen was correct, en toch faalde de naad, omdat de steekdichtheid daalde van 9 naar 7 steeken per inch toen de productielijn versnelde. Naadsterkte ligt in de details die niet zichtbaar zijn op een foto. Hieronder leest u hoe wij de steekdichtheid, het garenspecificatie en het naadtype vaststellen, en hoe wij het resultaat testen voordat het een container bereikt.
Waarom naden eerder breken dan de stof
Een genaaide naad is een rij gaatjes. Elke naaldpenetratie snijdt vezels door, en elke steek concentreert de belasting op de overgebleven vezels. Een 600D Oxford-polyester buitenlaag kan bij een greep-test breken rond de 1.400 N per 50 mm, maar de naad die twee panelen ervan verbindt, kan al openbarsten bij 300 N als de balans verkeerd is.
Drie variabelen bepalen dat evenwicht: steken per inch, draaddikte in verhouding tot het weefselgewicht en het soort naad. Verander er één en het breukpunt verschuift van het weefsel naar het garen naar de naadlijn.
De vierde variabele is de operator. Onze lijnverantwoordelijken controleren bij aanvang van elke ploeg de steekdichtheid met een 25 mm-afstandsmeter, omdat een machine die zes uur heeft gelopen tot een afwijking van een halve steek per inch kan leiden – genoeg om een naad van ‘goedgekeurd’ naar ‘marginaal’ te verplaatsen.
Steken per inch: waar wij de bandbreedtes vastleggen
Steekdichtheid is het eerste getal dat in een technisch pakket wordt vastgelegd. Onze interne bandbreedtes voor laptoprugzakken zijn:
naden van 600D Oxford-polyester buitenlaag: 9 tot 10 steken per inch
naden van 1680D ballistisch nylon buitenlaag: 7 tot 8 steken per inch, omdat dichtere stiksels op 1680D het zware garen doorboren
Naden tussen foam en voering van de laptopcompartimenten: 10 tot 11 steken per inch op dunne panelen
Bevestiging van ritsband: 8 tot 9 steken per inch, het meest voorkomende zwakke punt op een tas
Bevestiging van webbing en draagriemen: 9 steken per inch met een bar-tack, nooit minder dan 8
Bind- en bieswerk: 10 steken per inch voor een nette rand
Bij minder dan 7 steken per inch op een belaste naad draagt elke steek te veel belasting en scheurt de stof tussen de steken. Bij meer dan 12 steken per inch op een gecoate stof wordt de naadlijn een perforatie en barst de coating het eerst. Beide uitersten zien er op een inspectietafel acceptabel uit, maar beide mislukken in gebruik.
Steeklengte is de weerspiegeling van dichtheid. Bij 9 SPI bedraagt de steeklengte 2,8 mm. Wij geven de lengte in millimeters op in het technisch dossier in plaats van alleen SPI, omdat een monteur die 3 mm instelt 8,5 SPI verkrijgt en de tolerantie in metrische eenheden makkelijker te handhaven is.
Draadspecificatie en afstemming op substraat
Draadmaat wordt aangegeven in ticketnummer of Tex, en deze twee systemen worden in technische dossiers voortdurend door elkaar gehaald. Wat wij gebruiken:
Tex 70, ticket 69, gebonden nylon: buitenste naden, ritsband, algemene constructie op 600D en 1680D
Tex 105 tot 135: bandverankeringen, onderpaneel en elke naad die een laptop plus gereedschap draagt
Tex 45 tot 60: voering van naden en kleine binnenzakken, waar een zwaardere draad een 210D-paneel zou scheuren
Gebonden polyester: waar UV-blootstelling hoog is of de koper geen nylon specificeert
Niet-gebonden of monofilamentdraad: niet geaccepteerd op elke dragende naad, omdat de knoop verschuift en de naad zich vanaf één breuk ontwarnt
De binding is net zo belangrijk als de dikte. Gebonden nylon is behandeld zodat de filamenten bij elkaar blijven, wat slijtvastheid aan de steek verleent en voorkomt dat een gebroken steek doorloopt. We hebben naden van een goedkope concurrent opengeknipt en daar een Tex 60 niet-gebonden draad gevonden op een hoofdritssluitingstape – een combinatie die wel voldoet aan een trektest voor nieuwe tassen, maar na 20 wasbeurten 40 procent van haar treksterkte verliest.
De kleur van de draad wordt vaak over het hoofd gezien. Een donkere draad op een lichte voering laat elke onregelmatigheid zien, en een niet-kleurechtdraad loopt uit in het aangrenzende paneel. Bij lichte kleurstellingen passen we de verfdraadlot aan de stoflot aan en bewaren we per lot een monster van 200 meter voor eventuele klachtenvergelijking.

Naadtypen en wat elk type oplevert
De keuze van de constructie beïnvloedt de sterkte en de kosten.
Enkelnaald-lockstitch: snel, goedkoop, zwak bij peeling, alleen geaccepteerd voor interne zakken
Dubbelrij-lockstitch: twee parallelle rijen met een onderlinge afstand van 8 mm; de werkpaardse naad voor hoofdvakken, met ongeveer 1,6 keer de peelweerstand van een enkelrij-naad
Platgevouwen naad: gevouwen en dubbel gestikt; de sterkste naad bij slijtage, gebruikt op de bodem en zijpanelen van gereedschapsrugzakken
Gebonden naad met bindband: verbergt ruwe randen, geschikt voor niet-gevoerde tassen, voegt 0,8 g per meter naadlengte en een extra machinebewerking toe
Overlappende naad met bovenstiksel: gebruikt waar panelen verschillende gewichten hebben; sterk op trek, maar zwak bij peeling tenzij versterkt aan de uiteinden
Box-X- en bar-tack-versterking aan de uiteinden van de naden: de versterking die het scheuren stopt op het punt van belastingsconcentratie
De bodem van een laptoprugzak verdient de meeste aandacht. Deze ondergaat de val, slijtage en de volledige gewichtsbelasting van de laptop. Bij elk model boven de 20 liter naden we de bodemplaat met een vlakke naad en versterken we de hoeken met een achterwaartse steek, wat per rugzak ongeveer 14 seconden extra kost. Bij goedkoper modellen behouden we soms één enkele naadrij met een afgewerkte rand, en we informeren de koper welke variant zijn prijs oplevert.
Hoe wij naden testen en wat als geslaagd wordt beschouwd
Wij testen de naadsterkte op een universele trektester met een 100 mm brede strook die dwars over de naad is afgeknipt en met een snelheid van 300 mm per minuut wordt getrokken, volgens de greep-testmethode van ASTM D5034 en de naadglijdingsmethode van ASTM D434. Losse naadglijding wordt apart gemeten bij een vaste belasting van 100 N; meer dan 6 mm garenverplaatsing wordt bij een gecoate stof als mislukt beschouwd.
Onze eisen voor geslaagde tests op afgewerkte rugzakken:
Verticale naden van het hoofdlichaam: minimum 700 N, doel 900 N
Naad van de bodemplaat: minimum 800 N, omdat deze de valbelasting draagt
Bevestiging van de ritsband: minimum 500 N
Interne naad van het laptopvak: minimum 350 N
Bevestigingsnaad voor riembeugel: minimaal 900 N voordat de bar-tack wordt meegeteld
Naadefficiëntie, dat wil zeggen de naadsterkte gedeeld door de stofsterkte: 75 procent of beter
Naadefficiëntie is het cijfer waarover we het meest met kopers van doen hebben. Een naad kan nooit sterker zijn dan de stof die deze verbindt, dus een doelstelling van 90 procent efficiëntie bij een 1680D buitenlaag is een verzoek om dichtere steekafstand, wat later leidt tot perforatie van het paneel. Wij verzetten ons schriftelijk tegen deze specificatie, want instemming hiermee zou de order opleveren maar het garantiejaar kosten.
Een tweede beperking: laboratoriumproefstroken worden recht gesneden en plat getest. In werkelijkheid lopen naden rond hoeken, kruisen veterbanden en lopen over schuimranden, en de machine kan nooit een hoek reproduceren waar drie naden samenkomen. Wij testen dergelijke hoeken handmatig, met een klem en een weegschaal, en noteren een lagere aanvaardingswaarde dan het resultaat voor rechte naden.
Wat kopers meestal als eerste vragen
De eerste vraag die de meeste kopers ons stellen, is of een zwaardere draad automatisch een sterker zakje oplevert. Dat is niet het geval. Een Tex 135-draad in een 600D-paneel met 10 steken per inch (SPI) concentreert de belasting op minder, grotere gaten en faalt doorgaans bij een lagere waarde dan een Tex 70-draad met 9 SPI op dezelfde stof. Het juiste antwoord hangt af van het gewicht van de stof en het type naad, en het is de moeite waard om hierover één e-mail uit te wisselen voordat het monsterproces begint.
Bij Tianqin naden we de buitenkant van de zakjes op semi-geautomatiseerde lijnen met een vaste steeklengte-instelling op elke werkstation. Elke productierun wordt vergezeld door drie naadtrektesten op basis van de eerste 50 zakjes; deze resultaten worden vastgelegd in het runlogboek. Onze 1680D- en 600D-buitenkanten worden geleverd met millecertificaten, en wij koppelen het draadnummer aan het stofgewicht in de stuklijst, in plaats van dit over te laten aan de productielijn. Geautomatiseerde snijmachines houden de paneelranden binnen een tolerantie van 1 mm, wat belangrijk is omdat een ruwe rand de steekdiepte verkort.
Stuur uw naadspecificatie voordat u een monster goedkeurt
Stuur ons het gewicht van uw stof, de locaties van uw naden en de belasting die uw garantieclaims moeten dekken. Wij geven u een naaldtelling en draadspecificatie per naad, een naadefficiëntiecijfer en de kosten van de versterking waar deze nodig is.
Neem contact op met [email protected] of bezoek www.tianqinbag.com om een monster met naadtestrapporten aan te vragen, een fabrieksprijsopgave te ontvangen of een OEM/ODM-project te starten met Quanzhou Tianqin Bags Co., Ltd. Monsterproductie duurt 7–15 werkdagen. Zeventien jaar ervaring in tasproductie in Quanzhou, met SGS-testrapporten op aanvraag beschikbaar.
Actueel nieuws